[પાછળ]


વરસોનાં વરસ લાગે
ક્ષણોને   તોડવા  બેસું  તો  વરસોનાં  વરસ લાગે
બુકાની   છોડવા  બેસું  તો  વરસોનાં  વરસ લાગે

કહો તો  આ બધાં  પ્રતિબિંબ હું હમણાં જ ભૂંસી દઉં
અરીસો  ફોડવા   બેસું   તો  વરસોનાં  વરસ લાગે

કમળ તંતુ   સમા  આ   મૌનને  તું  તોડ મા નાહક
ફરીથી   જોડવા   બેસું  તો  વરસોનાં  વરસ લાગે

આ સપનું તો બરફનો સ્તંભ છે  હમણાં જ ઓગળશે
હું   એને  ખોડવા  બેસું  તો  વરસોનાં  વરસ લાગે

મને  સદભાગ્ય  કે  શબ્દો  મળ્યા  તારે નગર જાવા
ચરણ  લઈ દોડવા બેસું  તો  વરસોનાં  વરસ લાગે

-મનોજ ખંડેરિયા
 
[પાછળ]     [ટોચ]